خوشرویی با دیگران و مردم از دیدگاه معصومین از ارزش و اهمیت زیادی برخوردار است. از خصلت‏هاى بسيار زيبا كه غم و اندوه را از دل ديگران مى ‏زدايد نشان دادن خوش رويى است، كارى كه براى انسان هيچ هزينه‏اى ندارد.

چقدر شايسته است انسان هنگامى كه مى خواهد با زن و فرزند، پدر و مادر، اقوام و خويشان و همه‏ ى مردم برخورد كند همه ‏ى غم و اندوهش را در پس پرده ‏ى باطن پنهان نمايد و همه‏ ى نشاط و سرسبزى و خرمى‏ اش را در چهره ظاهر كند و با خوش رويى كامل با همگان ديدار كند.

اميرالمؤمنين عليه السلام وقتى خصلت‏هاى مؤمن را مى ‏شمارد مى ‏فرمايد:
المُؤمِنُ بِشرُهُ فِى وَجهِهِ وَحُزنُهُ فِى قَلْبِهِ‏
مؤمن شادى و خرمى‏ اش در چهره ‏اش نمايان و غم و اندوهش در دلش پنهان است.

————————————
و نيز آن حضرت در رواياتى مى فرمايند:
البَشاشَةُ إحسان‏
خوش‏رويى احسان و نيكى نسبت به مردم است.

————————————
البَشاشةُ حِبالَةُ المَودّة
خوش‏رويى ريسمان محبت و عشق است.

————————————
البِشرُ يُطفِئُ نارَ المُعانَدة
خوش‏رويى آتش دشمنى و كينه‏ورزى را خاموش مى‏ كند.

————————————
البِشرُ شِيمَةُ الحُرّ
خوش‏رويى خصلت آزاده است.

————————————
بِشرُكَ يَدلُّ عَلى كَرَمِ نَفسِك وَتَواضُعِك يُنبِئُ عَن شريفِ خَلقِك‏ 
خوش‏روييت دليل بر بزرگوارى نفست و فروتنى ‏ات خبردهنده‏ ى از اخلاق بلند مرتبه ‏ات مى ‏باشد.

————————————
طلاقَةُ الوَجهِ بِالبِشرِ وَالعَطيّةُ وَفِعلُ البِرّ وَبذلُ التَحيّةِ داعٍ إلى محبّةَ البَريّة 
گشاده ‏روييت با خوش‏رويى و دست دهنده ‏ات و كار نيكت و سلام كردنت كشاننده‏ ى تو به سوى محبوبيت نزد همه‏ ى مردم است.

منبع : tebyan-zn.ir